Sodowanie to technika zdobienia ceramiki, w której barwę i fakturę nadaje sama reakcja materiałów, nie pędzel. Zanim naczynie trafi do pieca, pokrywam je angobami — naturalnymi, kolorowymi glinkami, które budują bazę koloru. Następnie posypuję powierzchnię sodą oczyszczoną i zraszam octem: tam, gdzie te dwa składniki się spotykają, powstaje delikatna, porowata faktura, a tam, gdzie sody jest więcej, wysoka temperatura wypału zamienia ją w prymitywne szkło sodowe — naturalną, mineralną powłokę zamiast szkliwa.
Rzemiosło z minerałów i ognia
W Pracowni CzarnySmok.pl sodowanie to technika, w której o efekcie końcowym decydują reakcja materiałów i temperatura wypału. Rozkład angoby i sody na powierzchni przed wypałem sprawia, że każdy przedmiot wychodzi z pieca inny, co czyni go niepowtarzalnym.
Przykładem jest naczynie ceramiczne „Związany Głaz” — przysadzista, organiczna forma owinięta naturalnym sznurkiem, której mineralną powierzchnię w żółciach, szarościach, zieleniach i czerni stworzyło właśnie prymitywne szkło sodowe. To dowód, że sodowanie potrafi zamienić zwykłą bryłę gliny w przedmiot, który wygląda jak wydobyty spod ziemi kamień.
Każdy egzemplarz powstaje bez form i odlewów, w pełni ręcznie, a następnie jest sygnowany przez Pracownię Czarny Smok.
Sodowanie to technika, w której nie ma dwóch identycznych rezultatów — każde przebarwienie to zapis reakcji i ognia w danym wypale. To surowe, mineralne piękno, które powstaje bez chemicznych szkliw, w zgodzie z naturą materiału.
